De relatie contemplatie.

De titel van deze entry doet denken aan een kiekeboe-strip uit mijn jeugd. Maar dat wordt het niet, want ik kan niet tekenen en al helemaal geen kale mannen met een snor.
Neen, beste lezertjes, mijn lief is nu bijna terug van zijn schoolreis en dat vraagt om enige zelfreflectie. Ik ben een creatie van mijn job en doe dus niet anders dan reflecteren, remediëren en differentiëren. Allemaal met uw belastingsgeld, jawel.

Een reflectie na 4 dagen single-dom.

1. Mijn vorige job was beduidend minder zwaar dan mijn huidige. Dat kan niet anders: ik ben na twee dagen (een avond jazz en een avond uit eten) vanavond doodmoe in de zetel geploft. Vroeger leefde ik wekenlang aan een hels tempo van culturele, sociale en andere nachtelijke activiteiten en ik had nergens last van.

2. Het is vreemd hoe thuiskomen in een leeg huis raar kan aanvoelen als je nog geen zes maand samenwoont nadat je 4 jaar alleen hebt gewoond. Geborgenheid went blijkbaar zeer snel.

3. Ook aanwezigheid went zeer snel. Deze nacht ben ik wakker geworden en dacht ik “waar is hij nu?” toen ik voelde dat hij niet naast me lag. Ik ben slaapdronken opgestaan en uiteindelijk beneden tot het besef gekomen dat hij helemaal niet thuis was. Ik had toen al wel het halve huis rondgelopen terwijl ik zachtjes “lief?” had geroepen.

4. Ik heb liever dat lief naast mij ligt te slapen dan de kat. De kat pikt minder deken in, maar lief slaat tenminste niet om zes uur ‘s ochtends met zijn poot tegen mijn wang om vervolgens doodleuk over mijn gezicht te wandelen.

5. Als ik vroeger zei dat ik alleen even gelukkig was/zou zijn als met een meneer aan mijn zijde, dan kwam dat omdat de meneer aan mijn zijde niet lief was. I take it all back.

En nu: naar huis komen, vent. Het is genoeg geweest, daar aan de zee.

9 thoughts on “De relatie contemplatie.

  1. “lief slaat tenminste niet om zes uur \’s ochtends met zijn poot tegen mijn wang om vervolgens doodleuk over mijn gezicht te wandelen”

    *beeldt zich dit even in* 😀

    btw: zolang dat je niet met blote borsten op ne poster gaat staan, mag jij doen met het belastingsgeld wat je wil zenne

  2. woeps foutje, dat inbeelden sloeg dus op
    “lief slaat tenminste niet om zes uur \’s ochtends met zijn poot tegen mijn wang om vervolgens doodleuk over mijn gezicht te wandelen”

  3. 1. sorry i.: dat is ouderdom, niet een zwaardere job 🙂
    2. het went veel te snel
    3. dat nog veel sneller
    4. een kat geeft ook niet zoveel warmte
    5. mijn meneer is wel niet *lief*, maar ik zou hem ook nog niet zo rap meer kunnnen missen

    Ik heb die overwegingen een aantal jaren geleden (meer specifiek 11 jaar) nl. ook gemaakt en ben tot dezelfde conclusie gekomen.
    Geniet maar.

  4. Van ‘t weekend drie dagen mijne vent nie gezien. Afgezien. Gelukkig bestaan er sms’jes. Vree blij als we elkaar terug stevig konden vasthouden! Geniet ervan vanavond!

  5. Lief zal niet zo blij zijn dat de kat bij jou sliep. kat zal nu altijd bij jullie willen slapen. je hebt het ons ook eens gelapt. weet je nog toen we op reis waren en je liet sloeber (was onze hond voor de outsiders) bij jou slapen ?
    ….we hebben hem nooit meer van onze slaapkamer weggekregen.

  6. ooooh… hoe immens schattig. En dan vraagt ie vanavond “heb je me gemist?” en jij, heel koel, “goh, het was stil in huis”.

    Ik kan je volgen wat poezen betreft. Ze hebben hun nadelen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *