Bambi’s papa.

Iemand gaat zo jaloers zijn jong. De andere mensen zullen nog vreemder kijken dan ze nu al doen als ze onze hal binnenkomen.

Gisteren belde Ramon, om te zeggen dat onze bestelling in zijn living op ons staat te wachten. En dat ze een halve meter groot is.
De ouders van Ramon, die wonen namelijk in Tsjechië en daar is het jachtleven nog steeds behoorlijk bloeiend. Er zijn daar bijgevolg nog heel wat dierenoverblijfselen te koop aan schappelijke prijzen. En nu hebben de ouders van Ramon een exemplaar voor ons meegebracht bij hun laatste bezoek aan Nederland. En in de kerstvakantie gaan we naar Utrecht om het op te halen.

Want zeg nu zelf, wie wil er nu een saaie kapstok als je je muts en sjaal ook aan zoiets kunt hangen?

9 thoughts on “Bambi’s papa.

  1. Ik vind hertenkoppen verschrikkelijk triest. Echt, ik zou elke morgen moeten bleiten als ik mijn jas van de kapstok zou halen. 🙁

  2. Ik heb er vandaag eentje gezien in een winkel in de Volderstraat (opgezet en al) een beetje verder naast de (vleeshandel) Aula.

  3. Hilarisch – hopelijk kan je dit ding beter bevestigen dan de geite(n?)poten die er een tijdje geleden hingen. Trouwens, jullie moeten nog eens bij ons komen eten ook he, en dan – als jullie daar niks op tegen hebben – laat ik jullie genieten van het mooi gefileerde rugje van Bambi’s broertje. Deal? (En ja, ik heb nog jouw CD!)

  4. Goed dat het inderdaad enkel een gewei is, maar groeien die dingen terug of moesten die beesten effectief eerst afgemaakt worden om eraan te geraken.
    Een mens zou daar wel ‘ns principieel kunnen tegenzijn, alhoewel, wie graag eens een stukske hertenbiefstuk eet, moet uiteraard niet hypocriet gaan doen.

  5. Die dingen vallen eens per jaar gewoon af, waarna er een nieuw gewei groeit. Nikske afmaken dus, gelukkig maar. Toevallig vorige donderdag op Canvas gezien …

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *