Het is liefde, met de zee.

* Het zand dat ‘s avonds overal in de living ligt, omdat we er elk een halve kilo meebrengen. Een knisperende herinnering aan een schone dag.
* Het beeld van mijn kleine die op een uitgestrekte zandvlakte de minibenen van onder haar lijf loopt om zo rap mogelijk aan het water te zijn.
* Hoe dat voelt, zout op uw vel. Vooral als het opdroogt, zonder handdoek.
* Hoe het eigenlijk een gigantische zandbak is, maar dan proper.
* Het gezoem van mensen en kinderen op de achtergrond.
* Dat het altijd een beetje waait, en het dus nooit te warm is.
* Hoe ons vel iedere dag wat donkerder wordt, en ons haar wat bleker.
* Dat we altijd minstens met drie zijn om de dochter in de gaten te houden, en dat mijn hoofd dus op het eind van de dag niet pijn doet van de concentratie.
* ijsjes.
* Dat ge op het strand waar wij rondhangen koffie kunt drinken terwijl uw kind zand in emmers schept aan uw voeten.
* De beste bakker van Vlaanderen.
* De borstels om uw voeten af te borstelen als ge van het strand komt.
* De aanblik van een uitgeputte, vuile, plakkerige peuter die in slaap valt, in de achteruitkijkspiegel op weg naar huis.

Beste beslissing ooit van mijn mama en papa, dat appartement aan zee.

10 thoughts on “Het is liefde, met de zee.

  1. Mijn mama is na het overlijden van mijn papa (4 jaar geleden) ook in Knokke gaan wonen en sindsdien zitten wij quasi wekelijks ginder. Zelfs tijdens de week durven we al eens tot daar rijden na ‘t werk, iets eten op de dijk en wandelingske doen en dan weer vol vakantiegevoel terug naar Gent. Zelfs bij minder mooi weer aperitieven we aan de cabine terwijl de kinders zich onnozel spelen en heerlijk gezond moe en vuil worden. De zee, ik ben er verliefd op.

  2. Ik kan dat enkel beamen, en dat van die beste beslissing ook. Bij ons heeft de mama/oma voor een cabientje gezorgd, voor alle kinders en kleinkinders, op een heerlijk rustig stukje tussen Wenduine en De Haan, naast het cabientje van de schoonfamilie, en het cabientje gedeeld door vrienden. Dus altijd volk, kinders, neefjes, nichtjes, vriendjes, en toch ook rustig genoeg voor een namiddag/avond met goed boek, een uitgebreide vriendenpicknick en/of romantisch aperitiefke, dikwijls tot ‘s avonds laat, en dan inderdaad vol vakantiegevoel terug naar Gent. Heerlijk!

  3. Nu krijg ik ook goesting in de zee! Jammer genoeg is het appartement van mijn schoonfamilie altijd verhuurd tijdens de zomermaanden…

  4. Daar ben ik het nu eens volledig mee eens zie ! En wat ze ervan maakten !!!! Het is een droom , maar dan één die ze volledig verdienen !

  5. Zoooooo hilarisch als je bedenkt dat ik hier weg wil (ik woon in Westkapelle, deelgemeente van Knokke) en kan niet wachten om in Gent te gaan wonen. Grappig…

  6. De zee is fantastisch en verslavend. Ik zou er onmiddellijk willen gaan wonen maar die 2 maanden juli en augustus zijn er teveel aan. 🙂 Gelukkig kunnen we het drijvend zeilappartement verplaatsen richting Zeeland in de zomer.

  7. Oh. Wij hebben buren die zonet langs hun neus weg meedeelden dat ze een appartement hebben gekocht in Oostende. En wij mogen zomaar gaan. Oh de zee. Mijn grote liefde.

  8. Geen kinderen, maar even verliefd op de zee.
    We gaan er elk jaar op verlof, een keer naar onze zee een keer naar het buitenland. En ik vind dat persoonlijk even tof!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *