Nieuw.

Het is wat anders, die onderbouw. Dochter studeerde in juni af als gele Kanarie, en startte het nieuwe schooljaar als Kookaburra (tweede en derde kleuterklas). De lachvogel, is dat, en u kunt zich dat niet voorstellen hoe toepasselijk dat is.

Een nieuwe klas, een nieuwe juf, een nieuwe horde die ze vrolijk nam, in gezelschap van haar posse van vorig jaar. Een kwetterende bende meisjes, een handvol wildebrasjongens erbij. Ze zijn niet meer de grootste van de klas nu, maar opnieuw de kleintjes. Hun mond is er precies niet minder fel van geworden, bedacht ik deze week.
Niet dat het allemaal zo ingrijpend is: oude klas en nieuwe klas liggen naast elkaar. De grote kindjes zijn de grote kindjes van twee jaar geleden. En de kookaburra’s en kanaries zijn in de opvang en over de middag één leefgroep. Ze zegt zelf blij te zijn dat ze nu weer bij een aantal oudere vriendjes in de klas zit.

Eén teleurstelling heeft ze, dat B. niet in haar klas zit. Haar vriend die haar al op haar eerste schooldagen hielp als ze viel of verdriet had. Hij was vorig jaar een lachvogel, maar is twee jaar ouder. Naar het lager ermee, dus, en niet meer samen spelen in de gang. Hem mist ze. Het zijn taferelen van zwaaien naar elkaar aan het raam die mijn hart doen breken.

Voor de rest is het vooral anders in wat ze leert. Mijn god, wat leert ze veel. En snel. Alsof ze elke dag een nieuw liedje kent, iets nieuws kan tekenen, of verder kan tellen. Ze wijst letters aan die niet in haar naam zitten en benoemt ze foutloos. Ze weet meer namen van dino’s dan ik. Vanavond aan tafel legde ze uit hoe olifanten eten met hun slurf en dat er binnenin een olifant ook vanalles zit. Een maag en longen en darmen, voor het eten en voor de lucht.

Kinderen. Vaatjes waar je allerlei weetjes in kan gieten. Love it.

5 thoughts on “Nieuw.

  1. Vriendin van op mijn middelbare school haar zoontje, B., zit op de school van uw dochter in het eerste leerjaar en is een echte lachvogel…

  2. Hier ook eentje die naar de tweede kleuterklas is overgestapt. Dit weekend kon ze ineens puzzels van 20 stukken maken, terwijl ze daarvoor moeite had met puzzels van 12 stukken. Ze schilderde ook tekeningen, binnen de lijntjes en erover wakend dat haar groene penseel niet in de gele verf terechtkwam. Ze noemt letters op straat, wil weten aan welk huisnummer we zitten als de bus stopt, of de hersft nog lang zal duren, en ze berekent zelf hoeveel keer ze nog moet slapen tot we volgende week woensdag zijn. Straf, hoe snel dat ineens gaat. En hoeveel zichtbaar plezier ze beleeft aan de dingen die ze leert. Ik hoop dat dat nog lang zo zal blijven.

  3. Ik vind dat een zalige reis, kinderen hebben en hen zien opgroeien en leren en evolueren. Zelfs nu mijn kinderen jongvolwassenen zijn, nu begint het échte werk en het blijft even spannend als toen ze klein waren.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *