i. weet het soms allemaal niet meer. En daarom begint i. haar titels alvast ook zo.

Zij van de semi-professionele blog schreef dit weekend een artikel in DS Magazine over semi-professioneel bloggen. En sindsdien zie ik de prestatiestress al aan de horizon verschijnen. Want we gaan daar eerlijk over zijn: bij tijd en wijlen vraag ik me wel eens af of ik het ook allemaal eens niet wat ernstiger zou moeten nemen, dat bloggen. Ik ben per slot van rekening ook al zo’n tien jaar bezig, en u bent heel trouw elke dag met veel op post. Een beetje ernst zou misschien gewoon een teken zijn van respect naar jullie. Of van zelfrespect.

Het artikel is duidelijk: een succesvolle blog draait niet om wat je zelf wilt schrijven, het gaat om uitzoeken wat je voor je lezers kan betekenen. Vaste rubrieken, en lijstjes en Antwoorden Op Grote vragen. Interactie op uw facebookpagina (zie mij graag, trouwens!), aandacht voor de commentaren. En als gevolg: een explosief stijgend aantal bezoekers, geld van sponsors. De wereld aan uw voeten, quoi.

En toen dacht ik: goed idee! Ik ga dat doen!

En toen oooh een vogeltje en aandacht weg.

Dus. Ik heb mijn profiel gevonden, denk ik. Dit is hier de blog waar vaste rubrieken altijd mislukken, waar er absoluut geen lijn te vinden is in de onderwerpen, noch in de blogfrequentie of de structuur. Welkom. Zet u.

23 thoughts on “i. weet het soms allemaal niet meer. En daarom begint i. haar titels alvast ook zo.

  1. Je hebt groot gelijk! Ik heb het artikel ook gelezen en dan bedacht dat semiprofessioneel bloggen een bijna voltijdse bezigheid wordt als je dat zo gaat ‘organiseren’. Liever gewoon vertellen, gewoon wat tonen, gewoon wat overpeinzen, gewoon wat nuttigs, … Je bent goed bezig!

  2. Ha, daar moest ik nu luidop van lachen sé. (Ook in het bezit van zo’n blog zonder structuur whatsoever.) En eerlijk, ik ben hier graag.

  3. Als ik vaste rubrieken wou, dat kocht ik de gazet. Of de Libelle. Dus nee hoor, doe maar gewoon verder zoals je bezig bent! Hou ik van. lekker ongecompliceerd, gewoon hersenspinsels waarin ik mezelf herken, of ook over nadenk. En wat ik weet is prestatiedruk het eerste wat iets doet mislukken, dus gooi dat maar meteen overboord :-)

  4. Ik had dit stukje kunnen schrijven, inclusief met het vogeltje.
    En hoe graag ik ook die andere blogs lees, ik ben zo blij dat ik ook hier enkele keren per week mij kan neerzetten en kleine parels kan lezen.

  5. We moeten al zoveel in ons leven. Ik kom hier graag lezen over u, over Mira, over Gent. Structuur hoeft wat mij betreft niet.

  6. Merci. ‘t Is goed zitten hier. Wat je schrijft boeit.

    Zat het gisterenavond ook te lezen in in DS Magazine. Ik voelde gelijk ook een eng NaNoWriMo stress gevoel opkomen. Want het lijkt aanlokkelijk. Tot dat ge 2 minuten nadenkt. Heb ik tijd voor zoiets? Hmm. Tijd kunt ge altijd maken… Maar goesting? Word er een beetje moe van, van die dinges. Maar ‘t zal de leeftijd zijn.
    We streven al genoeg.

  7. Gewoon verder doen zoals je bezig bent, kom hier ondertussen al een paar jaar lezen en vind het nog steeds zalig!

  8. Ik vind het leuker om ook al eens te lezen over dat vogeltje. Blogs die semi-professioneel worden, da’s zoals festivals die te groot worden.

  9. wat Mafaldine zegt.
    en dat ik als niet blogster maar frequente bloglezer een ongemakkelijk gevoel kreeg bij dat artikel in DS Magazine. Ik voelde mij een beetje in het ootje genomen. Doe aub voort zoals je bezig bent, want ik kom hier zeer graag!

  10. Allez zeg…beetje gekke discussie
    Alsof alles of/of moet zijn. Ieder vogeltje zingt hoe hij gebekt is en ze klinken allemaal schoon op hun manier..
    Zo is’t voor mij ook met blogs lezen: iedereen zoekt zijn eigen stijl daarin en als het authentiek is (ook al zou het semi-professioneel zijn) dan vind ik daar wel dingen in terug die ik herkenbaar vind.. en die mij doen terugkomen om meer te lezen.
    En ja: ook hier kom ik heel graag en vaak terug

    conclusie: Ik ben dus duidelijk een voorstander van het en/en verhaal…)

  11. Supergrappig, die laatste zinnen. :-)

    Ik lees die andere blog ook graag, hoor, net zoals er nog totaal andere blogs zijn die ik graag lees. Het zijn die verschillen die het boeiend maken, hé. Oei, wat klinkt dat melig.

  12. Jij was de eerste blog die ik ooit beginnen volgen ben en ik volg je nog steeds. ‘t Hoeft voor mij niet professioneler te worden, tenzij je er zelf een semi-beroep van wil maken natuurlijk. Voor lijstjes en rubrieken ga ik wel elders heen, en die interesses komen en gaan. Jij niet.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>