Fangirl.

Ik heb aanleg tot idolatrie.

Natuurlijk het soort verafgoding waarbij een mens in zwijm valt voor koningen uit fictieseries (Ja het gaat over u, Robb Stark), of voor gekwelde mannen met een stem die als een dolk uw hart kan doorboren (Hoewist, Matt Berninger?). Maar ook anders: ik kan eenvoudigweg zo zwaar opgaan in iets moois, dat ik het aan iedereen die ik tegenkom wil vertellen.

Ik ben die griet die vijf exemplaren koopt van een mooi boek en het in ieders handen stopt met de boodschap “Lees het. Echt. Tiskweetniehoeschoon.”
Ik ben de docente die wanneer ze de boxen moet testen bewust dat ene heerlijke nummer opzet in de hoop dat iemand Shazam gaat doen en iedereen plots gaat weten hoe goed dat liedje is.
En ja, ik bel mijn echtgenoot op als ik een soort koekjes heb ontdekt die lekker zijn. Want enthousiasme moet gedeeld worden.

Het eindigt daar niet. Naast al dat courante dwepen, ben ik ook oprecht fan van zowat alles wat mijn vrienden en kennissen doen en maken.

Als iemand die ik ken een opiniestuk schrijft met een relevante mening, of pakweg een instagram-foto neemt die mij bijna doet wenen: ik deel en stuur door en print het desnoods uit om het op uw prikbord te komen hangen met een roze punaise.
Afgunst en Morrisey-nummers zijn dedeze compleet vreemd en ik kan supergoed fier zijn op andere mensen. Ik kan glimmen van trots als één van onze studenten iets slim zegt, of iets moois doet. Ik kan niet stoppen met glimlachen als ik zie hoe sommigen in de klas staan, en lig in een hoopke op de grond als mijn dochter een schone tekening heeft gemaakt. Als één van mijn maten een examen goed heeft gedaan, of en ander maakt een mooi liedje, dan moet ik mezelf bedwingen om geen spandoek te maken of vlagjes op te hangen om dat te vieren.

Ik ben de cheerleader van mijn vriendenkring, de dweper van mijn peergroup. Dat is ook niet moeilijk: ik heb toevallig heel veel ongelooflijk getalenteerde mensen in mijn omgeving. En ik sta enthousiast supporterend aan de zijlijn, totally loving it.

zotvan

Tot nu toe had ik daar geen rubriek voor. Nu wel. Zot van heet het. Voor alle dingen, mensen, vrienden, koks, winkels, blogs, muziek, groepjes en series waar ik zot van ben. En voor die geweldige koekskes, natuurlijk.

11 thoughts on “Fangirl.

  1. Lang leve jouw blogposts die mijn dag nog vrolijker maken omwille van de spontaniteit, het positivisme en de herkenbaarheid (gelukkig!). Helemaal fan 🙂

  2. Hartje voor enthousiasme! Ik heb een rubriek “fan van”. 🙂
    Al heel lang fan van jouw blog. De blog die ik nog steeds het allerliefste lees.

  3. Mateloos enthousiast ook altijd, ik. Ik stuurde zelfs een hele televisiereeks door naar een zus in Engeland en vraag al 2 jaar of ze er nu al naar gekeken heeft en ik snap van geen kanten dat ze daar nog steeds “geen tijd” voor vond, want het is zo gewéldig. Ik kijk al uit naar deze rubriek, ik beloof dat ik zal klikken en lezen en luisteren en kijken, echt!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *