Alles van waarde is weerloos
In de New York Times kunnen we nu online een artikel lezen over de opgang van offline communities. Uiterst boeiend en volgens mij ook toekomstmuziek voor Vlaanderen.
Toekomstmuziek? Is buurtwerk iets dat alleen in Gent bestaat of heb ik echt iets gemist?
Zie ook en ook.
Datum: 1 mei 2007
Volgnummer: 2007 – 3
Locatie: In Sint-Eloois-Winkel
De derde bbq van het seizoen: een tuin grenzend aan een wei met schapen en lammekes, een internationaal gezelschap (frans – braziliaans – westvlaams – en wij), veel eten en veel drinken.
Geheel onverwacht, na het optreden waarvan gisteren sprake, en dat was nog het leukst van al.
Zaterdag was vriendin B. jarig. Hoera! De juffrouw had een paar weken geleden eens laten vallen dat ze marokkaanse theeglaasjes bijzonder mooi vindt, en wel in gigantische hoeveelheden. Attent als ik ben had ik dat opgeslagen in mijn interne cadeautjesgeheugen en dus trok ik donderdag op zoektocht naar de theeglaasjes, in gekleurd glas en grote hoeveelheden.
Kan geen probleem zijn, dacht ik, we wonen immers in Sluizeken-Ham en daar is multiculturele dink de dagelijkse realiteit. Bovendien wordt de allochtone gemeenschap in onze buurt gekenmerkt door entrepeneurschap en hebben wij dus een ruim aanbod winkels waar gordijnstof, potterie en servies aan de lopende meter verkocht worden.
Wij dus naar de sleepstraat en daar winkel in winkel uit, op zoek naar de theeglaasjes. Edoch: dergelijke glazen zijn blijkbaar Marokkaans, de winkels in de sleepstraat hoofdzakelijk Turks. Silly me. Turkse theeglaasjes zijn immers een maat kleiner en komen in gewoon transparant glas.
Na vijf winkels stelde ik aan de vriendelijke mevrouw –die me net had verteld dat de glaasjes die ik zocht ook niet in hun assortiment zaten– dezelfde vraag als aan de vorige winkeliers: “Heeft u er enig idee van waar ik zo’n glazen kan kopen?”.
Waarop ze me aankeek, met haar ogen rolde en gortdroog “In de Casa” antwoordde.
De dampoort, of in het Gents uitgesproken zoals hierboven in de titel, is een belangrijk knooppunt in het Gentse verkeer. Voor mensen die Gent niet kennen: beeld u een groot rond punt in. Doe dat maal vijf, en u heeft de dampoort.
Normaal gezien is het daar al heel druk, maar sinds een paar maand is de andere belangrijke toegangsweg tot deze kant van het centrum afgesloten tot volgend voorjaar. Er is dus nog meer verkeer dan normaal, sindsdien.
Vorige week is men begonnen met wegenwerken aan de dendermondse steenweg, één van de wegen die leidt naar de dampoort. Dit weekend heeft men de dokken afgezet, een andere toegangsweg naar de dampoort. Dat betekent dat alle auto’s over versmalde rijstroken moeten, en langs minder afritten.
En wat zie ik vandaag als ik daar passeer? Zijn ze doodleuk de wegmarkeringen aan het bijwerken, op het rond punt zelf. Now is as good a time as any, zullen ze gedacht hebben. En het is zo mooi weer en al, dus wijs om buiten te werken.
Ik heb denk ik mensen hun stuur bijna zien opeten in de file.
In onze nieuwe buurt wonen veel katten, dat hebben we ondertussen al gezien: er is een witte bij de buren, er loopt een tijger rond en ik heb ook al een zwart katje zien zitten. Om te vermijden dat die allemaal gezellig bij ons komen hokken gaan we zo’n luik installeren met een magneetsysteem en Santa Boogie krijgt dan een bandje met een zendertje. Space kitten en al. Bovendien willen we de kat ook een kokertje laten dragen met naam en adres. Het is per slot van rekening een geheel nieuwe omgeving en we zijn nogal gehecht aan ons beest.
Dat impliceert wel dat Boogie een halsbandje moet dragen en dat terwijl hij ondertussen al bijna twee jaar de nudist onder de katten van Sluizeken-Ham is: geen vlooiending of geen adrestoestand aan zijn nek.
Sinds vanmiddag zijn we vast met de gewenning begonnen. Santa Boogie kreeg een zwarte bandje aangemeten bezet met gouden sterren. Een prachtige mix tussen stoer en kitsch, zoals ook zijn karakter is.
Alleen is hij er dus niet echt van gediend. Hij krabt en trekt aan het bandje zonder ophouden en hij schudt de hele tijd met zijn hoofd.
En ik zweer u dat hij mij beschuldigend aankijkt als hij voorbijloopt. Ik slaap met één oog open vannacht.