Awel, ik zou gelijk wel eens durven zie.
via gypsy eyes.
Alles van waarde is weerloos
nen kikker. En de rest natuurlijk…Buffie gooit een eco-stokje, waarin ze vraagt naar dingen die wij doen voor het milieu en dingen die beter kunnen.
Eerst en vooral: waar we wonen lijkt me veruit onze belangrijkste bijdrage voor het milieu.
Wij wonen namelijk in de stad én dichtbij ons werk. Ik ben er rotsvast van overtuigd dat in de stad wonen goed is voor het milieu: je hebt minder verplaatsingen nodig voor boodschappen en hobby’s dus veroorzaak je minder luchtvervuiling en ben je minder belastend voor je omgeving. Hetzelfde geldt voor in de buurt van je werk wonen: hoe dichter, hoe beter lijkt me.
Daarnaast wonen we in een rijhuis, wat een stuk scheelt in energieverbruik en wonen mensen in de stad traditioneel op een kleinere oppervlakte dan “op de buiten”. Blijft over in de rest van Vlaanderen: meer onbebouwde plek voor groen. Hoera!
Punt twee is ons huis en hoe dat is gebouwd. Het huis waar dat we momenteel huren is gerenoveerd volgens de regels van de kunst: zuinige ketels, centrale verwarming met thermostatische kranen, een regenput, alles netjes geïsoleerd en met dubbel glas. Ook in ons nieuwe huis plannen we dat door te trekken. De eerste verbouwing die we gaan uitvoeren is isolatie van het dak en optimalisering van de ketels enzo.
Punt drie zijn de kleine dingen die we proberen te doen.
Zo kopen we bijvoorbeeld ongeveer al onze meubels tweedehands. Ook elektro-toestellen. Het is zo dat we dat ook mooi vinden, maar het heeft heel veel met een bewustzijn te maken dat mensen te veel weggooien.
Wassen en toilet doorspoelen gebeurt bij ons met regenwater. En ja, onze kleren zijn daar even proper van.
We hebben een droogkas maar gebruiken die misschien drie keer per jaar.
We doen onze boodschappen in de colruyt: stukken minder verpakkingen (en het is daar natuurlijk ook goedkoop).
Er wordt bij ons enkel verwarmd op de plaatsen waar we op dat moment zitten en de deuren van die kamer blijven dan gesloten. Ik verwarm zelf meestal niet zoveel, trek eerder een warme trui aan en leg een deken over mij. Lief is iets kouwelijker van aard.
We hebben een timer in de gang, zodat het licht niet blijft branden.
En natuurlijk wordt alle afval consequent gesorteerd, tot op het neurotische af. Momenteel hebben we geen groenbak wegens niet mogelijk, maar in het nieuwe huis komt die er wel als dat kan.
Behalve voor het werk gebruik ik de auto zelden.
We doen nog dingen, veronderstel ik, maar dit is waar ik zo direct opkom.
Verder ben ik natuurlijk ook soms helemaal niet flink.
We hebben een vaatwasmachine en ik weet dat dat heel veel energie verbruikt. We laden ze helemaal vol hoor, maar toch. En ik ga ook bijna altijd met de auto naar het werk, tenzij het echt ongetwijfeld mooi weer is. Ik sus mezelf met het argument dat doornat van de regen staan lesgeven bweurk is en ik moet ook veel sleuren (taken, mappen, cursussen, documenten, laptop), maar als ik helemaal eerlijk ben is dat niks wat een paar goede fietstassen en een regenpak niet zou kunnen oplossen.
Dit gezegd zijnde.
Stevenn, pietel en lilith: vangen die handel.
Ondertussen gaan we de derde week van mijn ziek zijn in. Het is allemaal nog steeds draaglijk, hoor en ik heb bijna geen koorts meer. Maar de afgelopen twee dagen heb ik keelpijn alsof iemand met een vlijmscherpe rasp over mijn amandelen heeft geschraapt. En gezwollen klieren. Bahbahbah.
Lief noemt dat bij een naam die ik ondertussen alweer vergeten ben, het is iets met infectie en het betekent dat iemand verzwakt is na de griep en dan meer andere infecties kan krijgen.
Over landbouw gesproken: ikzelf dacht ondertussen dat het vogelgriep was, daarnet. Ik las de symptomen en dacht: haha, dat is het. Bleek dat ik de symptomen van kippen die vogelgriep krijgen aan het lezen was. Luchtwegproblemen, overvloedige traanvorming, gezwollen kop. De “daling eiproductie” kinda gave it away, though.
Alleszins. Het nadeel van al een paar weken niet 100% gezond rond te lopen, is dat de dingen zeer veel energie beginnen te kosten. In die mate zelfs dat ik (boven op mijn bureau aan het werken zijnde) op mijn ToDo-lijst heb gezet “Naar beneden gaan om een fruitsapke” en dat ik daar dus nu ongelooflijk tegenop zie.
*zucht*
Vanavond ga ik kwissen. Eigenlijk ben ik nog een beetje ziek. Of nog redelijks niet in mijnen haak.
Maar vriend S., die sinds kort ook meeleest op dit weblog, poneerde de stelling die vorige week op nummer twee eindigde in mijn interne lijst van “stellingen waarom ik hard heb moeten lachen” (*).
Ziek ziek. Als ze kan bloggen, kan ze kwissen ook.
Bij deze onderneem ik dus een poging. Edoch: als de koorts terugkomt, of ik weet het antwoord niet op vragen over KnuffelrockCDs uit de jaren 90, dan kom ik terug naar huis. Nah.
(*) Op nummer één eindigde een stelling op googltalk van een zekere weblogger die niet bij naam zal genoemd worden, maar wiens vrouw een kind verwacht ergens rond 7 september.
vanavond naar trefpunt
tenzij mijn drachtige protesteert