Alles van waarde is weerloos
1. een half uur te vroeg in Ninove zijn voor een stagebezoek, en die spenderen in de zon op de speelplaats, terwijl een hoop pubers aan het basketten zijn. Hilarische gesprekken hoort een mens daar.
2. brochures halen voor onze eerste reis in twee jaar tijd
3. kriebels
4. Ons huis langzaam zien veranderen van post-verbouwing naar opnieuw een echt huis. Stapels papier dat verdwijnt, rommel die opgeruimd wordt,… Mooi.
Lente!
Gisteren ruim twee maand — eindelijk — in het restaurant van Thomas geraakt, maat van vroeger en excellente kok, vroeger in het ter ziele gegane Faim Fatale en nog eerder in het Pakhuis.
En nu dus in een eigen mooi restaurant, Fou Du Gout. U moet er een kwartiertje voor rijden vanuit Gent, tot in het dorp van Lovendegem. Maar het loont zeer de moeite, zo bleek: ik heb er een zeer lekker voorgerecht gegeten van risotto met rivierkreeftjes, en daarna een schitterende entrecote met een perfecte bearnaise. Superlatieven, jawel. Het is er mooi, het is er lekker en de bediening is bijzonder attent. En u kunt achteraf een pintje gaan drinken in het Jeugdhuis waar ik ben opgegroeid.
Kasteeldreef 63, Lovendegem. 09 336 77 25
Toen Frank Beke een paar jaar geleden aankondigde dat hij geen kandidaat zou zijn met de verkiezingen van 2006, was ik daar het hart van in. En met mij veel Gentenaars, denk ik. Een burgemeester is in Gent namelijk iets speciaals. Wij willen daar trots op zijn, ge voelt dat bij veel mensen. Ge wilt die een beetje graag kunnen zien. En Frank Beke, dat is een zeer aimabele mens: toegankelijk, vriendelijk, verstandig…zeer gemakkelijk om er u verbonden mee te voelen.
Daniël Termont volgde hem op als lijsttrekker. En dat was een serieuze verandering, daar was iedereen het over eens. Er was enige onzekerheid bij sommige mensen of hij de populaire Beke zou kunnen opvolgen, maar de Gentse kiezer koos overtuigend: dubbel zoveel voorkeursstemmen als de blauwe tegenstander.
Termont heeft zich sinds zijn verkiezing niet altijd de meest aimabele mens getoond. Hij is nogal recht door zee, nogal bruusk in zijn bewoordingen. Maar dat wordt vergeven, zo blijkt: de werklust straalt en immers vanaf, hij is verstandig, weet alles over de stad en is geen praatjesmaker.
En zo zat ik dinsdag voor de televisie, toen de burgemeester bij Phara zat. Hij keek een beetje boos, want er is vanalles gebeurd met de flikken de laatste dagen. En ik was zowaar een beetje gepakt van de manier waarop hij antwoord gaf op de vragen: kordaat, niet zeveren, doen wat moet gedaan worden en dan moving on. Zoals hij de crisis heeft aangepakt. Ik ben een beetje trots op mijn burgemeester, de laatste week. Precies gelijk vroeger op Beke.
Bon. Wil er iemand die kale debiel uit tetteneiland eens snel in een dwangbuis steken met een prop in zijn mond, zodat hij stopt met dwaze praat uitslaan?
Ze is te dik.
Als ze er iets wil aan doen, dan geef ik haar geld.
Ze moet op haar eten letten.
My god. Ze is misschien niet het scherpste mes uit het schof, maar hopelijk komt ze tot inzichten en laat ze die nitwit zo hard vallen dat zijn domme kop geblutst is.