Egoïsme.

De stemming was vrolijk, deze ochtend. We waren in Oudenaarde, voor een verschrikkelijk interessante spreker. Wij, dat zijn 14 laatstejaars en ikzelf.
We waren met een paar auto’s samen van Gent en Ronse gekomen, en hadden daar afgesproken. En toen de laatste auto aankwam, was de stemming plots minder vrolijk. Eén van de studentes stapte uit, grote zonnebril op de neus en met een gigantisch gips verband rond haar knie en been. Hersenschudding, schaafwonden overal, knieschijf verschoven. Totaal onnodig te zeggen dat ik enigszins verbolgen was dat ze in die toestand toch naar de sessie kwam, maar goed. Ze wilde niet naar huis, en ze is natuurlijk oud genoeg om dat zelf te beslissen. Haar aanwezigheid was echter niet het enige dat me zorgen baarde, de oorzaak van haar kwetsuur maakt me fysiek misselijk.

Gisterenmiddag is ze door een auto de pas afgesneden met de brommer en lelijk gevallen. In de stad. De auto die haar heeft doen vallen en de tientallen auto’s die daarna passeerden zijn allemaal voorbijgereden. Dat was lastig, want ze moesten uitwijken voor haar brommer die op de straat lag. Maar niemand is gestopt, niemand heeft geholpen. Ze is uiteindelijk met de brommer naar haar kot gereden en is ‘s avonds door een vriendin achterop de fiets naar spoed gebracht.
Maar dat niemand dus tien minuten tijd kon missen om haar te helpen terwijl ze daar gekwetst op de grond lag, daar ben ik nu al heel de dag gewoon ziek van.


What the f* is wrong with the world, zeg?

10 thoughts on “Egoïsme.

  1. Vandeweek ook met die ‘kleinen’ die in elkaar geslagen werd terwijl er kweeniehoeveel volk op stond te zien… I don’t get it either.

  2. Ik moet naar mijn werk…
    Mijn auto gaat vuil zijn…
    ‘T zijn mijn zaken niet…
    Er zal wel iemand anders helpen…
    Ik moet dringend naar mijn werk…

    Is onze samenleving zo egoïstisch geworden? Ikke ikke ikke en de rest kan stikken? Zouden die mensen daar ‘s avonds dan nog aan denken of glijdt het gewoon als water van hen af?
    Enkel de eigen kleine circel is belangrijk en al het andere kan hen gestolen worden. Ik kan daar zo kwaad om worden.

  3. Dat de tiende voorbij is gereden zonder te helpen, had te maken met dat de negende is voorbij gereden zonder te helpen… die dan weer niet hielp omdat de achtste is voorbij gereden zonder te helpen. Het probleem zit ergens in het begin van het rijtje.

    Het is zo’n beetje als dat experiment waarbij een testpersoon een examen moet gaan afleggen in een zaal vol mensen (die allemaal meewerken aan het experiment). Plots komt er rook uit een ventilatierooster in de muur en begint het naar brand te ruiken. De anderen werken door en doen alsof er niets aan de hand is. Wat denk je dat onze testpersoon doet? Loopt die weg en gaat die de brandweer bellen? Nope…hij/zij blijft zitten. Ik vermoed dat dat ongeveer hetzelfe fenomeen is als tien auto’s die voorbij rijden zonder te helpen.

  4. Degoutant is zoiets. Ik mag er niet aan denken dat dat meisje er iets aan zou overhouden doordat ze niet meteen naar een ziekenhuis is gebracht.
    Ziek zijn ze, die mensen die doorrijden. Groepsgevoel of niet, daar ligt een mens van vlees en bloed op de grond. Have a bit of decency.

    En voor diegene die erbij geweest zijn: ge weet toch dat doorrijden op die moment strafbaar is, hé? “Verzuim tot hulpverlening” noemt zoiets (art. 422bis van het Strafwetboek)

  5. Het is zoals Nicodemus zegt een psychologisch fenomeen. Er zijn al mensen verdronken terwijl er een hoop volk op staat te kijken, iedereen denkt dat een ander wel iets zal doen, uiteindelijk doet niemand iets. Als je in het water ligt en je kan niet zwemmen, dan heb je maar beter slechts 1 ‘toeschouwer’, dan is de kans dat die je helpt veel groter!

  6. Een “normale” menselijke reactie ? Welke syndroom ook , mij lijkt het een “normale ” reactie om een mens in nood te helpen .Of je nu de eerste , de tiende of de honderdste bent: remmen dicht en dat gevallen meisje helpen ! Excuses zijn er niet,wie voorbijrijdt en niet stopt is gewetenloos !

  7. Dat is een paar jaar geleden ook eens gebeurd met mijn oma… ze was gevallen met de fiets en niemand, maar dan ook niemand, stopte om haar te helpen.

  8. @ Edith : jawel, helaas is dat tegenwoordig een ‘normale’ menselijke reactie in onze samenleving. Daarom ook dat er onderzoek naar gebeurt. Om uit te zoeken waarom de meest menselijke reactie van hulp te verlenen op dat moment naar het achterplan verdwijnt. En dat blijkt omdat mensen nog steeds een soort kuddegeest uit de oertijd hebben. Instincten van toen die onbewust opborrelen. is dat schoon ? Natuurlijk niet. Maar helaas wel menselijk.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *